بررسی چندصدایی در داستان «روی ماه خداوند را ببوس»
|
محمدرضا حاجی آقابابایی*، مینا باستان |
|
|
چکیده: (1742 مشاهده) |
بحث دربارهی چندصدایی و چگونگی ارائهی اندیشههای گوناگون، یکی از مهمترین موضوعاتی است که در مطالعهی آثار داستانی باید به آن توجه نمود. گفتوگومندی و طرح تفکرات و دیدگاههای متفاوت، متن را از ساحت تکگفتارانه و اندیشهی یکسویه خارج میکند و موجب پدید آمدن فضایی برای بیان نظریات گوناگون میشود. مصطفی مستور، درآثار داستانی خود با بیان اندیشهها و مسائل اعتقادی و فلسفی دربارهی دغدغههای انسان معاصر، سعی کردهاست، فضایی چندصدا ایجاد کند و از دیدگاههای متفاوت به این دغدغهها بپردازد و پاسخ دهد. در رمان «روی ماه خداوند را ببوس»، شخصیتهای داستان با عقاید و دیدگاههای فکری گوناگون با یکدیگر گفتوگو و هریک آزادانه اندیشهها و باورهای خود را بیان میکنند. نویسنده سعی دارد با تلفیق صداهای گوناگون، پوچگرایی، بدبینی و هرجومرج حاکم بر جهان معاصر و روح عصیان و به سخره گرفتن جامعه را در آثار خود به تصویر بکشد. با بررسی و مقایسهی دیدگاههای مطرح شده در این داستان، میتوان چنین نتیجه گرفت؛ اگرچه نویسنده سعی کرده است، به اندیشههای گوناگون اجازهی بروز و ظهور دهد، نگاه عرفانی به دین و ایمان عاشقانه از اهمیت بیشتری در این داستان برخوردار و این صدا درمقایسه با دیگر صداها برجستهتر شدهاست. |
|
واژههای کلیدی: تحلیل رمان، چندصدایی، مصطفی مستور، روی ماه خداوند را ببوس. |
|
متن کامل [PDF 514 kb]
(729 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي انتشار: 1398/6/28
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|